YENİ ANNE:)

   

 Sevgili arkadaşım, taze anne adayı tuğba'cım bebişini  hayırlısıyla alırsın inşallah kucağına...
    tabii bilmen gereken bazı şeyler var bu konuda.gözün korkmasın sakın dünyanın en yüce duygusu annelik...daha ötesi yok bunun göreceksin:)
 


            anne olmadan önce:


*Anne olmadan önce,havanın soğuk veya sıcak olmasına aldırmadan istediğimiz yere gider,istediğimiz şeyleri yerdik.

*Anne olmadan önce ,istediğim saatte yatar ve yine istediğim saatte kalkardım.

*Anne olmadan önce seçımı hergün tarar ,dişlerimi hergün fırçalardım.

*Anne olmadan önce evimi hergün toplar ve temizlerdim.Ben evi topladıktan sonra kimse arkamdan dağıtmazdı.

*Anne olmadan önce ,birisi ne üstüme kustu nede çişini yaptı.

*Anne olmadan önce ,tahlil veya aşı için iğne yapılan bi çocuğu asla susturmadım.
Minicik iki yaşlı göze bakıp asla ağlamadım.Basit bir gülümsemeye asla dünyalar vermedim.Bir bebeğin uyumasını seyretmek için hiç geç vakitlere kadar uyanık kalmadım.

*Anne olmadan önce ,sırf içimden geldiği için uyuyan bebeği kucağımda taşımaya devam etmedim.

*Anne olmadan önce ,yüreğimin bedenimin dışında atabileceğini bilmezdim.

*Anne olmadan önce,hiç gece yarısı her on dakikada bir kalkıp her şeyin yolunda gidip gitmediğine bakmadım.Anne olmanın sıcaklığını,lezzetini,yürek acısını ,muhteşemliğini,duygusal doygunluğunu hiç tatmadım.

*Anne olmadan önce,bana mini mini minnacık bir bebğin "anne"diyeceği günü sabırsızlıkla bekleyeceğimi bilmezdim.

Ama şimdi anlıyorum ki,her türlü çilesine rağmen,anne olmak dünyanın en güzel
en harika ve en tatlı duygusuymuş.Ve anne olmak herşeye değermiş.

BİR TESELLİ VER:)

               "Sabret,hüznü asil bir ağırbaşlılıkla taşı ki hüzün bir saflaşma arınma yoludur."


 Arif Hace Yusuf Hemadani hz.ne hayat nedir? diye sorulduğunda şöyle cevap veriyor:
-Hayat teselli olmaktır.Kişi teselli bulduğu şeyle yaşar,onunla hayattadır."

  Esasında yukardaki  hikmetli sözlerden sonra bu konuda ne yazılabilir ki.?daha doğrusu ben ne yazabilirim ki?Sadece yakın zamanda yeniden elime aldığım ve sanırım her daim almaya devam edeceğim teselliler kitabından bahsebilirim sizi.Çünkü yaşadığımız sürece hep teselliye ihtiyacımız olacak.Kitabı alıp okumaya başladıktan sonra düşündüm de, gerçekten ben tesellilerle yaşıyorum.Zaten mutluyken sorun yokta.Sıkıntılı anlarda Orhan babanında:)) dediği gibi bir teselli ver modunda insanoğlu.Acımı hafifleteyim,sıkıntıma bi çıkış kapısı mukabilinde...
  Kitaptaki bölümlerden birkaçı şöyle:
  -yanlızlık tesellisi
 -hüznün tesellisi
 -ölümün tesellisi
 -aşk acısını tesellisi
 -çirkinliğin tesellisi:)
 -ihtiyarlığın tesellisi...
  kim derki benim hayatımda yok bunlar teselliyede ihtiyacım yok...ucundan kıyısından yaşıyoruz bunları.en zenginde olsan,en güçlüde olsan yinede teselli beklediğin anlar olur mutlaka.

                    VE BİRKAÇ TESELLİ SÖZÜ;

     -Bu da geçer ya hu!(ne çok kullanıyoruz değil mi hayatta?)
     -her zorluğun ardında bir kolaylık vardır.(Ayet-i Kerime)
     -Beni kırmayan her darbe beni güçlü kılar.(Ömer Muhtar)

  
                HUZUR VE TESELLİ PRENSİPLERİ

   -kibirli olma,alçak gönüllü davran.
   -kendini fazla abartma:))
   -iyiliği karşılık beklemeden yap.
   -tek başına mutlu olunamayacağını bil,çevrenin mutluluğu için gayret göster.
   -önyargılarla hayatı kendine zehir etme!!!
   -vazgeçilmez olmadığını kabul et:))
 

       TESELLİ  ETMEYEN SÖZLER

   -Takma kafana:))
   -onlar senin değerini bilememişler
   -bırak o üzülsün seni kaybetti diye...

     ZÜĞÜRT TESELLİLERİ VE BOŞ LAKIRDILAR

   -Sensiz yaşayamam sevginle öldür beni:)))))
   -aşkımız sonsuza dek sürecek
   -o bana birgün mutlaka dönecek
   -bir daha hayatta kilo almam,sıkı rejim yaptım:DDD
   -okusaydım atom mühendisi olurdam ama olsun ,böyle daha mutluyum:))
   -önümüzdeki maçlara bakacağız
   -önemli olan katılmaktı,ben gönüllerin şampiyonuyum:)))........

   SONSÖZ:

Ey dost!Dert bir.deva bindir...
Ey Rabbim bırakma ellerimizi....


**fazlası için  TESELLİLER KİTABI(YUSUF ÖZKAN ÖZBURUN)

                            koca kafalı pepee ziyareti

 

   merhaba sevgili blog,
bugün kuzumla ilk aktivitemizi yaptık.Pepeeyi ziyarete gittik.Hava biraz soğuktu ama
yavrukuş çok mutlu oldu.yaş itibariyle tam olayı kavrayamasada pepee karakterleri ve kalabalık
onu mutlu etti.Oyun alanına sadece çocuklar giriyor büyükleri alamıyolar  maalesef bende
 biraz bıraktım ama yinede anne yüreği korkmadım değil.Çünkü çocuklar çok hareketliydi.
Bizim minik arada düşer bi yerine bişey olur diye çok telaş yaptım.
  Onun bu mutluluğu görülmeye değerdi.Ahh çocuk olmak ne kadar güzel.Zaten çocuklardaki
özellikler büyüklerde olsa veli olurlarmış.
  Böylece ilklerimize başlamış olduk.hemen yazımızı etiketleyelim ilerki zamanlarda yapacağımız faaliyetleri eklemek için:))

merhaba

bazı şeyleri geç keşfediyor insan.keşke oğlum doğmadan yazmaya başlasaydım.herzaman kendi küçüklüğümü merak etmişimdir.neler yapardım,ne zaman konuştum ilk ne dedim.neyi en çok severdim...galiba eskiden çocuklara bu kadar ilgi gösterilmiyordu yada 5 çocuk olunca bi evde:) hangisiyle ilgilenilseydi:(

   yazmayı severim aslında hemde konuşmaktan çok severim.çünkü seçerek yazarsın,düşünerek..ama konuşmak öyle mi bazen hiç istemediğini diyiverirsin.hem zaten söz uçar yazı kalır demezler mi?

 aslında bu blog hem oğlum için hemde hayatımda geri kalan herşey için.yazmak kayıt altına almak ve bi zaman sonra okumak için...

oğlum şuanda 19 aylık oldu.çok hzlı büyüyor ve öğreniyor.hayat onunla hergün çok daha keyifli olmaya başladı.zmanla daha çok paylaşımlarımız olacak.birlikte sinemaya gideceğiz ,gezeceğiz,sohbet edeceğiz.şimdilik o günlerin hayalini kuruyorum ama o zamanda gelecek ve ben inşallah bütün ilklerimizi yazmaya çalışıcam.

bu ilk merhabam olsun sana sevgili blog.daha nice yazılarda buluşmak üzere kendine iyi bak:))