Orhan Veli bir şiirinde "bilmezdim şarkıların bu kadar güzel kelimelerinde kifayetsiz olduğunu,bu derde düşmeden önce" der.Benim ki dert değil çok şükür hatta dünyada hiçbir şeye değişilmeyecek ve hiçbir karşılığı olmayan bi duygu;annelik...Hangi anne kendisine emanet verilen ve kendini dünyanın en özel insanı hissettiren yavrusuna duyduğu aşkı kelimelerle anlatabilir ki...Sadece bi anne anlayabilir sizi...
Dünyada hangi coğrafyada olursa olsun her çocuk masumdur ve her anne annedir işte...Hangi milletten olursa olsun ne sebeple olursa olsun evladını kaybeden her annenin acısı kalbimi sızlatır.İsterim ki hiçbir anne bu acıyı yaşamasın...Çünkü biliyorum iki gecedir diş çıkarma sıkıntısıyla uyuyamayan ve acı çeken yavrumu görünce neler hissettiğimi...Çaresizliğin ne demek olduğunu..Sadece size sarılınca rahatlayan ve sizin yanınızda güvende olan bi bebeğin annesine duyduğu sonsuz huzuru...
Evlenmeden önce,ablam evliyken yanına giderdim kalmak için.Herzaman çocukları çok sevmişimdir tabii yeğenlerimi de çoook severdim.Halada çok severim.Ablam arada kızınca ağladıkları zaman kucağıma alıp sakinleştirmek isterdim ama onlar yine annelerine giderdi.O durumu çok kıskanırdım...Anne işte kızsa da yine en emin yer onun kucağı.Ben oğluma çok kızmıyorum ama arada oluyor tabi:( Babası alsada kucağını yine beni istiyor.Ne kadar çok oyuncak alsamda çak çabuk sıkılıyor.Sanırım tek sıkılmadığı benim şu zamana kadar:)
Bi yazıda şöyle diyordu: çocuklar büyüdükçe siz ona bağlanırken o sizden uzaklaşmaya başlar.Umarım biz öyle olmayız.Her zaman sonsuz bi sevgiyle ben senin yanındayım.Herşeyden vazgeçebilirim bu hayatta senden başka...
Duam şudur canım oğlum,hayatta hep güzel insanlar çıksın karşına.İyi bi insan iyi bi kul ol,inşallah öyle güzel yetiştiririz ki seni, sen bizim kapanmayan amel defterimiz olursun...
